Zapraszamy na wernisaż wystawy „Wielokulturowa pamięć i trwałość śladów. Czerniowce na Bukowinie” w dniu 15 października 2011 r. o godz. 18 do „Pracowni Duży Pokój” przy ul. Koszykowej 24/12 (róg Mokotowskiej, domofon nr 12). W ramach wernisażu odbędzie się spotkanie dyskusyjne pt. Pamięć o wielokulturowej historii a współczesna tożsamość. Wystawę będzie można obejrzeć do 21 X 2011 r. Będą jej towarzyszyć spotkania tematyczne:
17 października o godz. 18.30 z Anną Ciałowicz, autorką książki „Wojny Chasydów. Nowy Sącz – Sadogóra 1868-1869”, oraz 19 października godz. 18.30 z Arturem Grossmanem, autorem przewodników po Ukrainie.
Szczegóły na http://etnograficzna.pl/?page_id=42
Wszystko na temat: Bukowina
Czerniowce na Bukowinie
Malowidła bukowińskich monasterów okiem antropologa kultury

Ewa Kocój, Świątynie – Postacie – Ikony. Malowane cerkwie i monastyry Bukowiny południowej w wyobrażeniach rumuńskich. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kraków 2006
Książka ta powinna stać się lekturą obowiązkową każdego, kto chce zrozumieć i poznać Rumunię. Jest efektem wieloletnich badań autorki prowadzonych w bukowińskich wioskach, ale także imponującej kwerendy w bibliotekach i archiwach rumuńskich i nie tylko.
Północna Bukowina i Besarabia – wycieczka Towarzystwa Karpackiego
Termin: 10-18 czerwca 2006 r.
Kierownik: Grzegorz Rąkowski
Środek komunikacji: mikrobus wynajęty we Lwowie. Czytaj dalej
Materiały do krajoznawstwa północnej Bukowiny (Płaj 23)
Andrzej Wielocha
(fragment)
Prosimy nie traktować niniejszego materiału jako przewodnika ani też monografii. Stanowi on bowiem jedynie zbiór dość luźno ze sobą powiązanych informacji zebranych w trakcie zorganizowanej przez Towarzystwo Karpackie w maju 2001 r. wyprawy na teren ukraińskiej Bukowiny. Publikujemy te swoiste silva rerum przede wszystkim dla tego, że bardzo mało jest materiałów krajoznawczych dotyczących północnej Bukowiny, zaś w dostępnych obecnie nielicznych opracowaniach dotyczących tego terenu istnieje wiele przekłamań, a często wręcz informacji nieprawdziwych. Mamy więc nadzieję, że publikowany tu tekst, mimo swojego przyczynkarskiego charakteru, posłuży porządkowaniu wiedzy o tej części Karpat.
Nazwy miejscowości, rzek i gór podajemy przede wszystkim w wersji utrwalonej w polskiej literaturze i kartografii. Jeżeli istnieje kilka wersji, wybieramy tę, która jest najpowszechniejsza. Jeżeli nie ma polskiej nazwy, stosujemy współczesną nazwę ukraińską w wersji spolszczonej. W nawiasach kwadratowych podajemy w kolejności nazwę ukraińską (jeżeli odbiega brzmieniem od wersji podstawowej), rumuńska i niemiecką (jeżeli istnieje). Czytaj dalej

