Na 326 Aukcji Sztuki Dawnej Domu Aukcyjnego „Rempex” w środę 8 kwietnia 2026 r. o godz. 18 oferowane jest osiem kolorowych rotograwiur z 1927 r. z teki „Tańce Polskie” autorstwa Zofii Stryjeńskiej. Trzy spośród nich są inspirowane tańcami karpackimi: „Zbójnicki”, „Góralski” i „Kołomyjka” (nr kat. 24-26). Karpacka jest tu zatem jedynie inspiracja, ale co Stryjeńska, to Stryjeńska!
Z kolei nr kat. 103 to akwarela Antoniego Ferdynanda Chitry de Freyselsfeld pt. „Droga do Jaremcza” z 1936 r. Autor to malarz akwarelista, urodzony 19 stycznia 1873 r. w rodzinie pułkownika armii austro-węgierskiej. W 1892 roku ukończył gimnazjum w Rzeszowie. Był nie tylko malarzem, ale jak ojciec, również zawodowym żołnierzem. Służył w armii austro-węgierskiej, a od 1918 r. do przejścia na emeryturę w 1936 r., w armii polskiej. Podpułkownik tytularny WP.
Mieszkał w Kołomyi. Najbardziej znany jest z akwareli przedstawiających typy huculskie oraz pejzaże okolic Kołomyi. Niektóre jego prace były reprodukowane w okresie międzywojennym na pocztówkach.
Mamy na aukcji też dwa zestawy niewielkich obrazów olejnych na tekturze autorstwa Michała Maksymiliana Rekuckiego, na które składają się pejzaże górskie: „Pejzaż z chatami i strumykiem”, „Pejzaż z chatą”, „Pejzaż z kozami” (poz. kat. 68) oraz „Pejzaż z ruinami zamku – Czorsztyn” i „Widok na dolinę” (poz. kat. 94). Rekucki to ciekawa postać. Ten portrecista i pejzażysta urodził się w 1884 r. w Nowym Targ i tam jest pochowany. Ukończył gimnazjum w Nowym Sączu. Po maturze odbył roczną służbę w armii austriackiej, a następnie przez rok studiował na Wydziale Budownictwa Politechniki Lwowskiej. W 1907 r. po przenosinach do Krakowa, podjął studia na UJ oraz na Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Józefa Mehoffera i Wojciecha Weissa (1907–1912). W czasie I wojny światowej walczył w armii austro-węgierskiej na froncie wschodnim, gdzie dostał się do niewoli rosyjskiej. Siedem lat spędził w obozach jenieckich na Syberii, a następnie w Krasnojarsku.
Do Polski powrócił w 1921 r. Po powrocie osiadł w Nowym Targu, gdzie ożenił się z Magdaleną Szaflarską. Tematyka tatrzańska i podhalańska stała się jednym z najważniejszych nurtów jego twórczości. W latach 1924–1959 mieszkał głównie w Stanach Zjednoczonych, przede wszystkim w Chicago i Pensylwanii, choć przed II wojną światową często w Polsce bywał. W USA portretował m.in. Ignacego Jana Paderewskiego i Władysława Sikorskiego. Działał w Związku Podhalan Ameryki Północnej, a nawet zaprojektował jego godło, przedstawiające głowę kozicy tatrzańskiej z gałązką kosodrzewiny i inicjałami polskiej nazwy organizacji. Do Polski powrócił w 1959 . i zamieszkał w Krakowie, gdzie zmarł w 1971 r. Brał udział w licznych wystawach w kraju i za granicą – m.in. w Zakopanem, Krakowie, Lwowie, Warszawie oraz w Chicago. W 1953 . odbyła się jego wystawa retrospektywna w Muzeum Polskim w Chicago i Nowym Jorku i ukazał się katalog „Michael Rekucki and his paintings” wydany przez Fundację Ignacego Jana Paderewskiego. Największe zbiory jego dzieł znajdują się w Muzeum Polskim w Chicago oraz w Muzeum Podhalańskim im. Czesława Pajerskiego w Nowym Targu. Obecnie, do 30 maja 2026 r. w tymże muzeum, w nowotarskim ratuszu, prezentowana jest wystawa „Wyjazdy i powroty”, poświęcona twórczości tego artysty, jednego z najwybitniejszych malarzy nowotarskich.
Piotr
