Wszystko o koniu huculskim

huculy1Nakładem Stowarzyszenia Turystyki i Rekreacji Konnej „POLAN” ukazała się właśnie książka Katarzyny Kwiecińskiej-Olszewskiej pt. „Konie huculskie. Historia rasy ”. Jest to prawdziwe kompendium, ukazujące cały fenomen koni rasy huculskiej. Autorka w sposób wyczerpujący omawia wszystkie tematy związane z historią, hodowlą, użytkowaniem oraz ochroną koni rasy huculskiej. Publikacja opatrzona jest licznymi ilustracjami, a także tabelami zestawiającymi dane koni. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że pani Katarzyna Kwiecińska-Olszewska opublikowała wcześniej dwa obszerne artykuły poświęcone hucułom (tym pisanym z małej litery) na łamach Almanachu karpackiego „Płaj” (tom 43 i 44). Czytaj dalej

Dudy – instrument z duszą

Z prawdziwą przyjemnością prezentujemy pierwszy odcinek serii filmowej pt. „Instrumenty z duszą” poświęcony dudom podhalańskim zamieszczony na kanale You Tube przez Instytutu Muzyki i Tańca. W roli narratora i wykonawcy wystąpił Jan Karpiel-Bułecka, jeden z najbardziej znanych twórców kultury góralskiej. Dudy od zawsze związane były z karpacką kulturą pasterską towarzysząc m.in. wiosennym redykom. W 2015 roku umiejętność wytwarzania tego instrumentu i praktyka gry na kozie (dudach podhalańskich) została wpisana na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego o czym pisaliśmy na naszym portalu.

Dylągowe Gorgany – wydanie II

gorgany2016Oficyna wydawnicza „Rewasz” w najbliższych dniach roześle do księgarń II wydanie doskonałego przewodnika po Gorganach autorstwa Dariusza Dyląga. Przewodnik jest zaktualizowany, tak w zakresie przebiegu szlaków turystycznych, jak i informacji praktycznych, a także uzupełniony o kilka ciekawych rozdziałów w części opisowej. Jego pierwsza część to encyklopedia wiedzy krajoznawczej na temat tego pod każdym względem wyjątkowego fragmentu łańcucha Wschodnich Karpat. Druga, to opis znakowanych tras turystycznych, którego osią jest czerwony szlak wschodniobeskidzki od Przełęczy Wyszkowskiej do doliny Prutu przez Gorgan Wyszkowski, dolinę Świcy, Mołodą, Grofę, Popadię, dolinę Łomnicy, Sywulę, Ruszczynę, Rafajłową, Płoską, Syniak i Chomiak. Pozostałe trasy to opisy dojść do szlaku głównego. Przewodnik z założenia nie opisuje tras w paśmie Doboszanki oraz w Czarnej Połoninie. Dlaczego? Odpowiedź dociekliwy czytelnik znajdzie w przewodniku.
Dariusz Dyląg, Gorgany. Przewodnik, wyd. II, Pruszków 2016 r. 384 stron, 52 zdjęcia barwne, 136 zdjęć oraz ilustracji czarno-białych, 16 mapek i szkiców; panoramy z Mołody, Popadii, Sywuli, Płoskiej, Syniaka, Kruhłej Młaki i Taupisza. Oprawa miękka ze skrzydełkami. Czytaj dalej

Vincenz nadal pod Jasną Górą

Vincenz_Czestochowa_2Słynna wystawa pt. „Dialog o losie i duszy. Stanisław Vincenz (1888–1971)” wg scenariusza Jana Choroszego, która peregrynuje po Polsce od ponad dwóch lat głosząc chwałę twórcy „Wysokiej połoniny”, a przy okazji promując Huculszczyznę pozostaje nadal w Częstochowie, tyle że obecnie przeniosła się do gmachu Wydziału Filologiczno-Historycznego Akademii im. Jana Długosza przy ul. Zbierskiego 2/4. Ci  wszyscy, którzy jeszcze jej nie widzieli, mogą ją tam obejrzeć do 12 maja br. Serdecznie zapraszamy, a więcej informacji o samej wystawie w naszych wcześniejszych postach.

Doktorat z ochrony kwiatków Czarnohory

Jura_nesteruk_01Z prawdziwą radością pragniemy poinformować, że nasz przyjaciel ze Lwowa, członek Towarzystwa Karpackiego, Jurij Nesteruk 19 kwietnie 2016 r. uzyskał stopień naukowy doktora na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego (w specjalności ekologia) za obronę rozprawy doktorskiej zatytułowanej „Tendencje dynamiczne populacji jura_nesteruk_3wybranych gatunków, zagrożenia i problemy ochrony flory naczyniowej Czarnohory”, której promotorem był prof. Józef Kurowski. Komisja przegłosowała nadanie tytułu jednogłośnie!
Z całego serca gratulujemy Jurze tytułu doktora, mając nadzieję, że ułatwi on mu w sposób istotny jego starania o ochronę czarnohorskiej przyrody, wzmacniając jego pozycję i autorytet w lwowskim środowisku. Zaś wszystkim, którzy przyczynili się do szczęśliwego finału tego zbożnego dzieła składamy serdeczne podziękowania. Karpaty Wam tego nie zapomną!

Kumłykowe śpiewanki

huculskie_spiewanki_R_KumlykPonad dwa lata po śmierci Romana Kumłyka czerniowieckie wydawnictwo „Druk Art” wydało sygnowaną jego nazwiskiem książkę zatytułowaną „Huculskie śpiewanki”. Przygotował ją do druku i zredagował dziennikarz Wasyl Nahirniak, który o Romanie napisał pięknie, że… On wciąż płonie jak ogień – w wiecznym płomieniu muzyki.
Książkę otwiera cytat zaczynający się od słów, powtarzanych przez Romana przy każdej okazji: „Huculska muzyka – to nasze życie!” Znalazły się w niej teksty kilkudziesięciu śpiewanek autorstwa samego Romana Kumłyka, a także wielu zebranych i spisanych przez niego z terenu całej Huculszczyzny na podstawie ustnych przekazów. Można się z tych Kumłykowych śpiewanek dowiedzieć więcej prawdy o Huculszczyźnie niż z niejednej naukowej pracy. Teksty piosenek poprzedzają wspomnienia jego znajomych, przyjaciół i członków rodziny o nim, i o jego muzyce. Książkę uzupełnia wybór rodzinnych i koncertowych zdjęć.
Роман Кумлик, Гуцульські співанки, Видавництво „Друк Арт”, Чернівці 2015
Więcej o Romanie Kumłyku

Bieszczady i Pogórza w epoce staropolskiej

prawemTowarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu, Muzeum Historyczne w Sanoku, Stowarzyszenie Rozwoju Wetliny i Okolic i Koło Przewodników PTTK w Sanoku zapraszają na III panel historyczny pt. Prawem i lewem po ziemi sanockiej i przemyskiej. Bieszczady i Pogórza w epoce staropolskiej, który odbędzie się 23 kwietnia 2016 r. o godz 10 w Sali Gobelinowej Muzeum Historycznego w Sanoku.
W programie panelu przewidziano m. in. następujące wystąpienia:
Robert Bańkosz, Cyganie na dawnym pograniczu polsko-węgierskim
Łukasz Bajda, Elity ziemi sanockiej w XVIII w.
Bogumił Bajda, Szafrannie i pieprznie, czyli o staropolskim gotowaniu
Andrzej Gliwa, Strategie przetrwania ludności cywilnej podczas najazdów tatarskich w XVII w.
Mariusz Kaznowski, Z dziejów osiemnastowiecznej Cerkwi unickiej w południowej części ziemi sanockiej
Krzysztof Filipak, Biecka szkoła katów – pomiędzy mitem a faktem.

O dawnym obserwatorium na Pop Iwanie

obser_pop_iwanUniwersytet Warszawski w ramach obchodów swojego dwusetlecia zaprasza na prezentację poświęconą dawnemu Obserwatorium Astronomiczno-Meteorologicznemu im. Józefa Piłsudskiego na Pop Iwanie w Czarnohorze, którą poprowadzą wspólnie Ihor Cependa (Rektor Uniwersytetu Przykarpackiego w Stanisławowie) oraz Jan Malicki (dyrektor Studium Europy Wschodniej UW). Prezentacja przybliży historię otwartego w 1938 r. obserwatorium oraz projekt jego rewitalizacji realizowany wspólnie przez Studium Europy Wschodniej UW i Uniwersytet Przykarpacki od 2006 r.  Wydarzenie będzie miało miejsce 22 kwietnia 2016 r. o godz. 18 w sali Senatu UW, w Pałacu Kazimierzowskim przy Krakowskim Przedmieściu 26/28. Prezentacji towarzyszyć będzie wystawa pt. „Uniwersytecki Pop Iwan”.

20 tom „Bieszczada”

Bieszczad_20Po blisko dwuletniej przerwie możemy ponownie cieszyć się nowym „Bieszczadem”. Dwudziesty tom tego świetnego czasopisma wydawanego przez Oddział Bieszczadzki Towarzystwa Opieki nad Zabytkami własnie opuścił maszyny drukarskie. Znajdziemy w nim jak zwykle cały szereg interesujących tekstów, których lekturę serdecznie polecamy. A oto jego zawartość:
Maciej Augustyn, Inwentarz dóbr Trójca i Jamna Dolna z 1695 roku
Wojciech Wesołkin, W dorzeczu Osławy (część VI) Turzańsk i Rzepedź
Łukasz Bajda, Zahoczewie – przyczynek do dziejów
Anna Babel de Fronsberg, Tomasz Hołyński, Bieszczady i ziemia sanocka w literaturze pamiętnikarskiej do 1914 roku Bibliografia adnotowana Czytaj dalej

Inauguracja Biblioteki Vincenzowskiej

vincenz_mistrz_slowa_mowionegoKsiążka pt. Vincenz – mistrz słowa mówionego autorstwa Jolanty Ługowskiej zainaugurowała Bibliotekę Vincenzowską,  nową serią wydawniczą pod redakcją Jana A. Choroszego, w której będą publikowane prace naukowe oraz źródła do badań nad rozmaitymi aspektami twórczości Stanisława Vincenza. Mimo upływu czasu i jakby na przekór nowoczesności, Stanisław Vincenz jest twórcą ważnym i aktualnym, a jego dzieło niezmiennie interesuje badaczy i czytelników zakorzenionych w różnych tradycjach i językach. Krytyczny namysł nad wszystkimi warstwami tej spuścizny, integracja osób i środowisk kultywujących pamięć o dziele pisarskim Vincenza, a przede wszystkim starania o poszerzenie horyzontu źródłowego analiz i interpretacji wyznaczają pole i celowość edytorskiego przedsięwzięcia, któremu patronuje Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Czytaj dalej