Peter Kónya
Aż do końca XVIII wieku Żydom nie pozwalano na osiedlanie się w wol-nym mieście królewskim Preszowie, aczkolwiek ich obecność na Szaryszu sięga wczesnego średniowiecza, czego dowodzą lokalne nazwy i liczne przekazy historyczne. Największe osady żydowskie znajdowały się w sąsiedztwie miejscowości Śebastova (gmina żydowska zwana Śariśske Luky), Zborov, Pećovska Nova Ves, Brezovica, Vel’ky Śaris, Raslavice, Ćirć, Hanuśovce, Kurima i Malcov.
Chociaż Żydzi nie mieszkali w miastach, szaryscy mieszczanie utrzymy-wali z nimi kontakty i współpracowali w dziedzinie „dalekosiężnego” handlu, zwłaszcza z Polską. Dokumentują to liczne źródła pisane. Najstarsza wzmianka o preszowskich Żydach pochodzi z 1531 r. Mówi ona o kupcu z Preszowa, który wraz z innym Żydem ukrył w Krakowie srebrny puchar. Inny zachowany zapis (z 1633 r.) dotyczy procesu z dwoma Żydami z Krakowa, którzy mieli prawo do sprzedaży wina produkowanego przez pewnego preszowskiego rolnika. Czytaj dalej
Nakładem Stowarzyszenia Historyków Sztuki ukazała się ostatnio wartościowa i godna polecenia książka Stanisława Kostki Michalczuka, Piotra M. Stępnia i Tadeuszu M. Trajdosa zatytułowana Zamek Dunajec w Niedzicy. 
Ukazała się właśnie ciekawa praca poświęcona dziejom niedzickiego kościoła, zatytułowana Studia z dziejów kościoła św. Bartłomieja Apostoła w Niedzicy pod redakcją ks. Zdzisława Klisia, Wydawnictwo UNUM, Kraków 2006. 
W drugiej połowie 2005 roku ukazał się wreszcie ostatni tom, trzytomowego, wiekopomnego dzieła autorstwa Jerzego J. P. Drogomira zatytułowanego Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918). 
W ostatnich miesiącach ukazała się nakładem wydawnictwa Bellona (z serii Historyczne bitwy) książka Marcina Sowy pt. „Siedmiogród 1944”. Polecam ją gorąco wszystkim zainteresowanym XX-wieczną historią Rumunii i szerzej obszarów karpackich a także mniej znanymi epizodami II wojny światowej.