Wszystko na temat: Bieszczady

Bieszczad nr 16

Uprzejmie informujemy, że ukazał się nowy tom „Bieszczadu” nr 16 (rok 2011), rocznika wydawanego przez Oddział Bieszczadzki Towarzystwa Opieki nad Zabytkami w Ustrzykach Dolnych, a poświęconego głównie problematyce bieszczadzkiej na pograniczu polsko-ukraińskim.
Zawartość rocznika:
Wstęp
Maciej Augustyn, Opis granic wsi Ustrzyki Górne z 1788 r. jako źródło informacji o stosunkach społecznych i przemianach środowiska przyrodniczego nad górną Wołosatką
Wojciech Wesołkin, W dorzeczu Osławy (część II) Balnica, Maniów, Szczerbanówka Czytaj dalej

Czy Pikuj jest najwyższym szczytem Bieszczadów? (Płaj 39)

Wojciech Krukar

Wiadomo, że istnieje pewien względny związek między najwyższym punktem regionu a jego granicami. W podziałach geograficznych delimitacja granic należy do najbardziej złożonych i kontrowersyjnych prac. Bardzo często jest tak, że zależnie od przyjętych granic zmienia się nazwa i wysokość najwyższego pasma lub szczytu. Najlepszym przykładem może być przebieg umownej granicy europejsko-azjatyckiej między Morzami Kaspijskim i Czarnym. Włączenie Kaukazu do Europy powoduje degradację Alp z miana najwyższych gór starego kontynentu. Czytaj dalej

Konsekracja cerkwi w Komańczy

Parafia Prawosławna p.w. Opieki Matki Bożej w Komańczy a w jej imieniu proboszcz ks. Marek Gocko oraz Przewodniczący Komitetu Odbudowy Cerkwi ks. prot. Julian Felenczak
zapraszają na uroczystości konsekracji odbudowanej po pożarze cerkwi oraz na święto parafialne Opieki Matki Bożej, które odbędą się w dniach 13-14 października 2010 r. w Komańczy.
13.10 o godz. 10 poświęcenia ołtarza i konsekracji cerkwi dokona metropolita Sawa następnie odprawiona zostanie uroczysta Masza Św. Wieczorem zacznie się całonocne czuwanie (Wsenoczne Bdinije) w cerkwi.
14.10 o godz. 10 Masza Święta, zaś o godz. 15 wstępy zespołów folklorystycznych.

Wola Michowa i okolice

Nakładem Miejskiej Biblioteki Publicznej w Sanoku ukazała się książka zatytułowana „Wola Michowa i okolice” autorstwa Wojciecha Wesołkina. Publikacja powstała jako efekt współdziałania dwóch ludzi: Wojciecha Wesołkina – autora tekstu publikacji i Wojciecha Gosztyły, pomysłodawcy i organizatora wielu nietuzinkowych a związanych z Wolą Michową przedsięwzięć. Książka ma postać przewodnika turystycznego, ale nie brak w niej także akcentów historycznych i archiwalnych fotografii.

II Światowy Kongres Bojków

W dniach od 29 lipca do 1 sierpnia 2010 roku w Turce i kilku Bieszczadzkich miejscowościach odbędzie się II Światowy Kongres Bojków. Poprzedzi go zawieszenie ukraińskiej flagi państwowej i zapalenie kongresowego znicza na szczycie Pikuja w dniu 24 lipca, a następnie sztafeta z kongresową pochodnią przewędruje przez bojkowskie wsie Husne (24.07), Wyżne Wysocko (25.07), Komarnik (26.07), Niżne Wysocko (27.07), Borynię (28.07) i Turkę (29.07).
Uroczyste otwarcie kongresu odbędzie się 29 lipca o godz. 12 w Turce, a zakończenie w Jaworze 1 sierpnia w godz. 13-19 wielkim koncertem folklorystycznym. W programie kongresu odbędą się m.in. wystawy, konkursy, konferencje na tematy związane z Bojkowszczyzną, oraz koncerty.

Bieszczad 15

Ukazał się 15 tom (za rok 2009) „Bieszczadu”, wydawanego w Ustrzykach Dolnych rocznika  Oddziału Bieszczadzkiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Pismo redagowane jest przez Andrzeja Szczerbickiego, Macieja Augustyna, Bogdana Augustyna, Mieczysława Darochę i Tadeusza Szewczyka.
Zawartość tomu:
Antropogeniczne zmiany środowiska wodnego w Bieszczadach do 1951 r. (część III). Dorzecze rzeki Czarna, Maciej Augustyn;
Rozgraniczenie wsi Wołosate z 1788 r. jako źródło informacji o stosunkach społecznych i przemianach środowiska przyrodniczego nad górną Wołosatką, Maciej Augustyn; Czytaj dalej

Nowa książka Grzegorza Motyki

W Oficynie Wydawniczej „Rytm” ukazała się nowa książka Grzegorza Motyki zatytułowana: W kręgu „Łun w Bieszczadach”. Autor weryfikuje krok po kroku rzekomą autentyczność „faktów” opisanych w „Łunach w Bieszczadach”, próbuje rozwikłać zagadki śmierci generała Karola Świerczewskiego oraz redaktora Jana Gerharda. Omawia też działalność ukraińskiej partyzantki w Bieszczadach i dzieje zgrupowania NSZ Antoniego Żubryda. Pokazuje manipulacje propagandy PRL próbującej wykreować stereotypowy obraz „Ukraińca – rezuna i nacjonalisty”. Ten zbiór szkiców to kolejny, ważny krok w kierunku poznania najnowszej historii Bieszczadów i dramatycznych stosunków polsko-ukraińskich. Książka liczy 200 stron formatu A5, twarda oprawa. Czytaj dalej

Wincentego Pola bieszczadzkie ścieżki

Biblioteka Publiczna w Lesku wydała w pierwszej połowie 2009 roku książkę zatytułowaną Wincentego Pola bieszczadzkie ścieżki. Książka liczy 224 strony i zawiera materiały z sesji  popularnonaukowej poświęconej Wincentemu Polowi, która odbyła się w maju 2007 roku w Lesku.
A oto co w niej znajdziemy:
Krzysztof Prajzner, Kalendarium – ważniejsze daty z biografii W. Pola
Wincenty Pol, Pieśń o ziemi naszej.
Adam Pol, Chorąży sanocki. Regionalne związki, pamiątki, tropy i poszlaki po Wincentym Polu. Czytaj dalej

Gdzie jest główne źródło Sanu? (Płaj 36)

Wojciech Krukar
[fragmenty] [pominięto przypisy i większość ilustracji]

(…)
Dzisiaj mówimy więc o dwóch źródłach Sanu. Najbardziej znane jest źródło Studnik, położone na granicy polsko-ukraińskiej. Przed ostatnią wojną poniżej niego były żłoby do pojenia bydła, które lato spędzało w sezonowych stajniach w pobliżu. Za główny wyciek Sanu źródło to uznane zostało przez geografów z Uniwersytetu Lwowskiego w 1996 r. Wtedy odnowiono znajdujący się tu pomnik oraz ustawiono krzyż. 24 sierpnia, w piątą rocznicę proklamowania niepodległości Ukrainy, odprawiono uroczystą mszę świętą z udziałem ludności miejscowej. Prawosławny kapłan poświęcił wodę i źródło. Do ściany pomnika przymocowano tablicę. Podana tu wysokość – 950 m jest zdecydowanie zawyżona. Podstawa słupa granicznego nr 224 (a także pomnika) ma wysokość 888,6 m. Wyciek znajduje się około 1 m niżej. Ponadto w podane na pomniku współrzędne geograficzne wkradł się „czeski” błąd, tj. mamy pomyloną długość z szerokością geograficzną: 22o 52` 30„ пн ш i 49o 00` 10„сх д. Dokładne wartości koordynat geograficznych źródła Studnik wynoszą: i 22o 52` 43,2„E i 49o 00` 19,3„N.
Drugie ze źródeł położone jest w lesie Rubań, na południowy wschód od szczytu Piniaszkowego. Za główny wyciek Sanu uznane zostało przez kartografów WIG, a później, zapewne za polskimi mapami przedwojennymi, przez komisję niemiecko-sowiecką. To źródło leży najwyżej: 923 m i najbliżej głównego grzbietu karpackiego. Na źródło to, jako główny wyciek Sanu, wskazywał Z. Sikora w Płaju 32. Współrzędne źródła: 49o 00` 12,8„N i 22o 52` 24,8„E. Czytaj dalej

Przekształcenia krajobrazu Bieszczadów Wysokich

Jacek Wolski, Przekształcenia krajobrazu wiejskiego Bieszczadów Wysokich w ciągu ostatnich 150 lat, Prace Geograficzne IGiPZ PAN, 214, 2007, 228 s.
Książka jest pokłosiem pracy doktorskiej oraz 5 lat badań terenowych autora. Ma wprawdzie charakter naukowy, jednakże napisana jest językiem stosunkowo przystępnym. Znajdziemy w niej próbę odpowiedzi na jakże dzisiaj ważne pytania – czy naturalne dążenie przyrody do eliminacji efektów działalności człowieka może doprowadzić do zatarcia wszelkich pozostałości po formowanych przez kilka wieków układach antropogenicznych i jaka jest zdolność krajobrazu do powrotu do stanu sprzed zaburzeń? Praca jest bogato ilustrowana zawiera, bowiem ponad 30 rycin i z górą 30 fotografii, a także dwie mapy załącznikowe.
Więcej szczegółów na:www.igipz.pan.pl/geoekoklimat/abstrakty/monografie/przeksztalcenia_2007.htm